- Bana "kolonyalı bişeyler" verin.
(Müdürümüz, "kolonyalı mendil" ya da "ıslak mendil" diye tabir ettiğimiz şu pratik şeyi kastediyor.)
Nasıl mı anladık?
İnsan alışıyor be. Başlarda öyle boş boş, manasız manasız baksa da, anlıyormuş gibi yapıp kafa da sallasa zamanla anlamayı öğreniyor bi şekilde. İnsanın (ne yazık ki) ailesinden/çocuğundan/en sevdiği dostlarından daha çok zamanını geçirdiği mesai arkadaşları tarafından
- ne zaman önemsenip önemsenmediğini,
- zor bir durumda kimden yardım alabileceğini,
- kime asla sır veremeyeceğini,
- kimin, kim hakkında aslında ne düşündüğünü,
- kimin yüzüne gülüp arkandan konuşacağını,
- üstlerinin, senin arkanda kesinlikle durmayacağını,
- kendini de paralasan, bir kez olsun takdir edilmeyeceğini,
- en ufak bir hatada ise küçük düşürüleceğini,
- kimin kraldan çok kralcı,
- kimin şakşakçı olduğunu,
- "ünvan"ları olmasa yüzlerine bakacak kimseleri olmadığından, dinozor bile olsalar koltuklarını bırakamayanları,
- "hayat"ları salt "iş"ten ibaret olduğundan "dışarı"da da bir "hayat" olduğunu çoktaaan unutmuş zavallıları
Görüyor, tanıyor, kanıksıyor ve yazık ki alışıyoruz :(
Tıpkı ıslak mendillere alıştığımız gibi :)
(Şimdi, ne alaka demeyin ama "ıslak mendil"e geri dönüyorum müsaadenizle :)
Ne kadar steril oldukları bilinmese de, bu ürün yeri geliyor toz bezi, yeri geliyor el bezi olarak kullanılmak üzere, hemen her çalışanın çekmecesinde kendine yer bulmuş durumda iş ortamlarında.
Anneler bebeklerin popuşunu, ellerini, ya da ağızlarını silmek için de eksik etmiyorlar çantalarından.
Bunlar çıkmadan ne yapıyordu insanlık hakikaten?
"Sana ne, durup dururken, çok mu önemli?" diyor olabilirsiniz.
Bilmem, aklıma düştü işte. Her aklımıza takılan çok mu elzem oluyor sanki? Di mi ya?
Ve son olarak "herkes aynı hayatta, kendini bişey sanma" desin mi Mehmet Erdem? Bence desin...
